Tom Simpson was een van de meest eigenzinnige figuren van de Europese Golden Age. Hij werd op 16 januari 1877 in Prestwich geboren in een welgestelde familie uit Lancashire. Aan Trinity Hall, Cambridge, studeerde hij rechten; daarna werd hij tot de balie toegelaten. Zijn juridische loopbaan duurde echter kort. Simpson voelde zich sterker aangetrokken tot golf, tekenen, schilderkunst, kunstkritiek en verzamelen. Als scratchspeler bij Woking zag hij hoe de amateurs John Low en Stuart Paton de baan veranderden. Daardoor begreep hij dat een golfbaan als een visuele en strategische compositie kon worden behandeld. Vanaf 1908 schreef hij over architectuur en in 1910 trad hij toe tot het bureau van Herbert Fowler. Bij Fowler leerde Simpson het vak op Britse projecten, waarna hij zich steeds meer op het Europese vasteland richtte. In 1923 ontstond Fowler, Abercromby, Simpson & Croome; in 1928 begon Simpson een eigen praktijk. Zijn beroemdste werk ligt in Frankrijk: Chiberta, Morfontaine, Chantilly en Hardelot Les Pins. In Ierland werkte hij onder meer aan County Louth en Ballybunion. Daarnaast adviseerde of verbouwde hij gevestigde banen zoals Cruden Bay, Muirfield, Royal Porthcawl en Sunningdale New. Simpson zag een golfbaan als een intellectuele en esthetische ervaring. Zijn bunkers waren vaak onregelmatig en konden afstanden optisch vervormen of delen van de speelruimte verbergen. Zijn greens dwongen de speler de juiste aanvalshoek te kiezen en zijn routings zochten voortdurend naar afwisseling. Als vaardig kunstenaar illustreerde hij plannen en teksten met een uitzonderlijk grafisch gevoel. Hij verzette zich tegen uniformiteit en wilde banen ontwerpen die nieuwsgierigheid opwekten, verbeelding beloonden en voor verschillende spelniveaus interessant bleven. Zijn publicaties droegen evenveel aan zijn reputatie bij als zijn ontwerpen. Simpson was excentriek en soms moeilijk in de omgang, maar leidde een rijk intellectueel leven tussen schilderijen, tapijten, boeken, wijn, sigaren en verzamelobjecten. Twee wereldoorlogen beperkten zijn productieve jaren, zonder zijn invloed op Europees golf weg te nemen. Hij stierf op 10 mei 1964 in Basingstoke. Zijn werk wordt nog altijd bestudeerd vanwege de visuele illusies, gedurfde greens en zijn overtuiging dat een grote baan eerst de geest moet prikkelen en pas daarna fouten moet bestraffen.
Artistieke verbeeldingskracht; onregelmatige en misleidende bunkering; sterk gemodelleerde greens; elegante continentale routing; pleidooi voor een uitdagende in plaats van een straffende architectuur.
22 van 22 banen gelokaliseerd — klik op een punt voor de fiche.
12 van 22 banen weergegeven
