Glen Golf Club

De East Links van Glen Golf Club is een par 70 van ongeveer 5. 738 meter die North Berwick verlaat en over kliffen en kapen richting Bass Rock klimt. James Braid en Ben Sayers breidden haar in 1906 uit tot achttien holes; linksondergrond, hoogte en herkenbare zeezichten vormen één geheel.

Golf op de East Links wordt al in de zeventiende eeuw vermeld, maar pas in 1894 ontstond een formele baan van negen holes. De club vroeg daarna aan vijfvoudig Openwinnaar James Braid en lokale professional Ben Sayers om haar in 1906 tot achttien holes uit te breiden. Het resultaat bewaart verschillende lagen: oud spel, laat-victoriaanse organisatie en architectuur gericht op het landschap. De routing loopt ten oosten van North Berwick over een hogere en rotsachtigere kust dan de nabije West Links. Holes klimmen naar uitzichten op Firth of Forth, Bass Rock en Tantallon Castle en dalen daarna naar baaien en kliffen. Zeewind raakt de hellingen onder wisselende hoeken; een beschutte tee kan leiden naar een volledig blootgestelde approach.

Braid en Sayers gebruikten natuurlijke hoogte voor dominante tees, deels verborgen greens en slagen die boven zee lijken te hangen. De beroemde dertiende Sea Hole kruist een rotsbaai naar een green aan de kust. Elders zorgen bunkers, muren, hellingen en richtingswissels voor meer variatie dan op een vlakke links. Vanaf de medaltees voor heren meet de baan 6. 275 yards, ongeveer 5. 738 meter, bij par 70. De wandeling bevat klimmen, terwijl harde fairways extra rol geven. Schuine liggingen zijn frequent en bemoeilijken vluchtcontrole. Blootgestelde greens kunnen snel worden; slagen richting zee hebben misleidende diepte.

The Glen is een gastvrije ledenclub en geen resort. De nabijheid van het centrum van North Berwick, het terras, bezoekersdiensten en uitzichten geven de dag een sterke lokale identiteit. Meerdere tees passen bij uiteenlopende niveaus, maar wandeling en blootstelling vragen realistische voorbereiding. Kustweer kan de ronde volledig veranderen.

Speel de East Links voor de zeldzame combinatie van geschiedenis, architectuur en landschap. Ze lijkt noch op de West Links, noch op Gullane: kliffen en slagen boven rotsbaaien creëren een eigen visuele spanning. De dertiende levert de iconische foto, maar de echte waarde ligt in de variatie van alle achttien holes. Kernfeiten: 18 holes; par 70; ongeveer 5. 738 meter vanaf medaltees; negen holes in 1894; uitbreiding door James Braid en Ben Sayers in 1906; uitzicht op Bass Rock en Tantallon; de dertiende Sea Hole kruist een rotsbaai.

Club championships, East Lothian amateur events and visitor opens — Annual calendar Golf recorded on the East Links since the 17th century; 18-hole design completed by Braid and Sayers in 1906