Ontwerpfilosofie
Natuurlijke tracés op binnenlandse heidegronden; greens en benaderingen als strategisch middelpunt; leesbare diagonalen, variatie en sterke focus op het putten.
William Park Jr., beter bekend als Willie Park Jr., werd op 4 februari 1864 in Musselburgh geboren in een van de grote Schotse golffamilies. Zijn vader Willie Park Sr. won in 1860 het allereerste Open Championship en zijn oom Mungo Park zegevierde in 1874. De jonge Park groeide daardoor op tussen de links van Musselburgh, het familieatelier voor golfclubs en verhalen over professionele wedstrijden. Die omgeving gaf hem een bijzonder praktische kennis van materiaal, balvlucht en speeloppervlakken. Hij ontwikkelde zich zelf tot een topspeler, won The Open in 1887 en 1889 en bouwde tegelijk een loopbaan uit als clubmaker en handelaar. Park behoorde tot de eerste generatie die golfbaanontwerp tot een zelfstandige professie maakte. Waar vroegere pioniers meestal als greenkeeper of spelend adviseur optraden, bood hij een volledig pakket aan: terreinkeuze, routing, bouw, drainage, greenvorming en toezicht op de uitvoering. In 1896 publiceerde hij The Game of Golf, doorgaans beschouwd als het eerste golfboek dat door een professional werd geschreven. In 1920 volgde The Art of Putting. Zijn sterke belangstelling voor putten is ook in zijn architectuur zichtbaar. Voor Park vormden greens en hun omgeving het intellectuele centrum van een baan, de plaats waar aanvalshoeken en balcontrole werkelijk beloond moesten worden. Zijn invloedrijkste ontwerp is wellicht de Old Course van Sunningdale, geopend in 1901. Door te bewijzen dat een grootse baan op binnenlandse heidegrond kon worden aangelegd, ver van de kustlinks, hielp Park een revolutie ontketenen die de Britse gouden ontwerpperiode mogelijk maakte. Daarna werkte hij aan meer dan honderd banen in Europa en Noord-Amerika. Huntercombe, Stoneham, Notts Hollinwell, de North Course van Olympia Fields, Maidstone en Mount Bruno behoren tot zijn bekendste projecten. Zijn routings volgen het terrein, gebruiken diagonale lijnen en richtingswissels en besteden veel aandacht aan de zichtbaarheid van slagen en aan gevarieerde greenvormen. Park bouwde een internationale ontwerppraktijk op en reisde intensief tussen Groot-Brittannië, de Verenigde Staten en Canada. Die ambitie leverde aanzien en opdrachten op, maar de vele reizen en financiële problemen ondermijnden zijn gezondheid. Vanuit New York werd hij naar Schotland teruggebracht, waar hij op 22 mei 1925 in Edinburgh overleed. Zijn betekenis ligt niet alleen in de kwaliteit van zijn banen. Park hielp de golfarchitect definiëren als een onafhankelijke specialist die voor een visie, een methode en een volledige verantwoordelijkheid over het project werd aangesteld.
Natuurlijke tracés op binnenlandse heidegronden; greens en benaderingen als strategisch middelpunt; leesbare diagonalen, variatie en sterke focus op het putten.
Sunningdale Old; Huntercombe; Stoneham; Notts Hollinwell; Olympia Fields North; Maidstone; Mount Bruno; Weston Golf & Country Club
8 van 9 banen gelokaliseerd — klik op een punt voor de fiche.



