Ontwerpfilosofie
Greens massifs surélevés ou en punchbowl, bunkers profonds et modelage à grande échelle grâce aux engins et à l’ingénierie; stratégie forte adaptée aux sols lourds et aux budgets du Midwest.
The Round
Play. Connect. Belong.
William B. Langford werd in 1887 geboren in Austin, nu deel van Chicago. Als kind kreeg hij polio. Golf werd als revalidatie aanbevolen en groeide uit tot een passie. Hij herwon genoeg mobiliteit om een sterke speler te worden, speelde voor Yale en studeerde daarna engineering aan Columbia. Die persoonlijke geschiedenis verklaart deels zijn belangstelling voor krachtige fysieke vormen: hij begreep zowel het lichaam van de golfer als de mechanische mogelijkheden van de bouwplaats. Langford begon bij American Park Builders, een zeer actief Midwesters ontwerp- en bouwbedrijf. Daar ontmoette hij Theodore Moreau, opgeleid in landbouw en landschap. In 1921 vormden zij officieel een partnerschap. Langford verzorgde vooral routing en architecturale visie; Moreau leidde teams, drainage, hoeveelheden en uitvoering. Samen konden zij gedurfde banen maken op zware bodems en terreinen zonder natuurlijke duinen. Lawsonia Links is hun bekendste meesterwerk. Enorme greens liggen boven de fairways, binnen grote hellingen of in punchbowls. Bunkers zijn geen kleine decoraties; zij snijden platforms, vormen diagonalen en geven holes van ver karakter. Wakonda, Maxinkuckee, Harrison Hills, West Bend, Minnehaha, Ozaukee en Culver Academies tonen de breedte. Bij Skokie veranderden zij een Donald Ross-baan met sterkere vormen. Langford gebruikte engineering en mechanische shovels om golfgrond te maken waar het terrein die niet vanzelf bood. Zwaar grondwerk betekende geen gebrek aan strategie. Greens hebben verschillende plateaus, de beste aanvalshoeken vragen nabijheid tot gevaar en hellingen bieden creatieve herstelmogelijkheden. De banen zijn monumentaal maar meestal helder en leuk. De Depressie en Moreaus vroege dood in 1942 vertraagden de praktijk. Na de oorlog ontwierp Langford opnieuw. In 1947 was hij medeoprichter van de ASGCA en tweemaal president. Hij stierf in 1977 in Sarasota, kort vóór zijn negentigste verjaardag. Zijn werk bleef lang minder bekend dan kustarchitectuur. Nieuwe aandacht voor Lawsonia en restauraties tonen hoe modern het is. Langford bewees dat strategisch en spectaculair golf in het Midwesten kon ontstaan door een uitzonderlijke combinatie van verbeelding, engineering en bouw.
Greens massifs surélevés ou en punchbowl, bunkers profonds et modelage à grande échelle grâce aux engins et à l’ingénierie; stratégie forte adaptée aux sols lourds et aux budgets du Midwest.
Nog geen gepubliceerde baan voor deze architect.