Robert W. White werd in St Andrews geboren, maar het jaar blijft omstreden. De American Society of Golf Course Architects vermeldt 1874, terwijl andere bronnen 2 juni 1876 geven. Hij groeide op in een stad waar spel, clubmaking, greenkeeping en regels één systeem vormden. In 1894 emigreerde hij naar de Verenigde Staten om agronomie te bestuderen en landbouwkennis op golfgras toe te passen. White werkte als professional en greenkeeper, onder meer bij Myopia Hunt Club en verschillende clubs aan de oostkust. Hij zag deze functies niet als gescheiden. Een professional moest lesgeven, leden begeleiden, materiaal begrijpen, gras onderhouden en bouw kunnen beoordelen. Zijn grote specialiteit werden greens. Bodemkeuze, bemesting, voeding en drainage behandelde hij met een wetenschappelijke nauwkeurigheid die in Amerikaans golf nog uitzonderlijk was. Zijn reputatie was zo groot dat hij wordt verbonden met de aanleg van een putting green bij het Witte Huis. Ook institutioneel was zijn invloed enorm. In 1916 werd White de eerste president van de PGA of America. Hij hielp Britse professionals en greenkeepers werk in de Verenigde Staten vinden. In 1947 behoorde hij tot de oprichters van de American Society of Golf Course Architects en hielp hij het vak formeel organiseren. Als ontwerper werkte hij aan Pine Lakes in Myrtle Beach, Longue Vue, Richmond County, Green Brook, Manasquan River, Rockland en Swamp Fox. Zijn portfolio is minder theatraal dan dat van Ross of Tillinghast, maar berust op een zeer volledig operationeel inzicht. Een baan moest passen bij bodem, klimaat, onderhoudsmiddelen en het echte niveau van leden. White zocht geen herhaald visueel handelsmerk, maar betrouwbare banen met gezonde, interessante en duurzame greens. Hij stierf op 15 juli 1959 in Myrtle Beach. Zijn verhaal wordt vaak verdeeld over PGA, agronomie, ASGCA en toeristische ontwikkeling. Juist samen tonen die aspecten zijn betekenis. Robert White hielp Amerikaans golf van geïmporteerd ambacht naar een georganiseerde, wetenschappelijke en professionele sector ontwikkelen. Zijn grootste nalatenschap is een methode waarin spel en levende grasmat nooit van elkaar worden losgemaakt.
Introduction des principes agricoles dans l’entretien du gazon, greens de grande qualité, architecture fonctionnelle et connaissance complète du métier de professionnel, greenkeeper, fabricant, administrateur et concepteur.
Nog geen gepubliceerde baan voor deze architect.
