Mike DeVries

Mike DeVries groeide op in Michigan, waar duinen, bossen en glaciale landschappen zijn architectuur sterk beïnvloedden. Hij studeerde landschap aan de University of Michigan en deed belangrijke ervaring op bij Tom Fazio en op bouw- en restauratieprojecten. In plaats van snel een groot bureau te vormen, koos hij voor een kleine ambachtelijke praktijk met veel tijd op de bouwplaats. Vroege banen als Diamond Springs en Pilgrim’s Run lieten zien dat interessant golf met redelijke budgetten mogelijk was. Greywalls op rotsachtig terrein boven Lake Superior maakte zijn belangstelling voor moeilijke locaties zichtbaar. Kingsley Club bij Traverse City werd zijn bekendste Amerikaanse werk, met natuurlijke grote vormen, expressieve greens en een landschap dat door wind en ijs gevormd lijkt. Cape Wickham op King Island in Tasmanië bracht wereldwijde erkenning. De baan ligt langs Bass Strait en gebruikt duinen, rotsen en vuurtorenzichten, maar is meer dan fotografie. Fairwayhoeken, greeningangen en harde ondergrond creëren strategie die met de wind verandert. DeVries werkt rechtstreeks met shapers en beslist details ter plaatse. Zijn greens ontvangen verschillende slagen en bunkers sluiten aan op terreinbewegingen. De organisatie is minimalistisch, maar de oppervlakken kunnen uitgesproken zijn. Hij restaureerde ook historische clubs in Michigan en toont kennis van Ross en andere klassieke architecten. DeVries leeft en is minder productief dan grote merken; juist die beperktheid hoort bij zijn identiteit. Hij is een regionaal ambachtsman die internationaal werd zonder afstand van de bouwplaats te nemen. Omdat een volledige geboortedatum niet betrouwbaar is bevestigd, wordt alleen het algemeen genoemde jaar vermeld.