John Duncan Dunn werd op 18 februari 1874 in de Londense regio geboren volgens familietradities, hoewel verschillende bronnen North Berwick noemen. Hij was de zoon van Tom Dunn en behoorde tot een van de actiefste Victoriaanse golfdynastieën. Zijn jeugd speelde zich af tussen clubmakerswerkplaatsen, banen van zijn vader en professionele reizen. Hij ging in Londen en North Berwick naar school en leerde vroeg materiaal maken, lesgeven, onderhoud en praktisch ontwerp. De familieonderneming zocht ook nieuwe markten voor golfartikelen. In 1893 werd John Duncan naar Nederland gestuurd. Hij legde de eerste negen holes van de Haagsche Golf Club aan en speelde een rol bij banen in Doorn, Arnhem en Hilversum. Tot 1895 gaf hij er les. De introductie van golf was tegelijk sportief en commercieel: nieuwe banen schiepen vraag naar clubs, ballen en professionals. Hij mag niet worden verward met de andere John Dunn, een Haagse schoenen- en golfverkoper die hem als professional opvolgde. Daarna vertrok Dunn naar de Verenigde Staten. In 1899 werkte hij met Walter Travis aan Ekwanok in Vermont, een vroege grote inlandbaan. Travis leverde kampioensblik en strategie; Dunn bracht bouwkennis en professionele ervaring. Later ontwierp hij hotelbanen voor de Florida East Coast Railway, waar golf een toeristisch middel voor wintergasten werd. Zijn loopbaan verhuisde vervolgens naar het westen. Old Brockway bij Lake Tahoe, Los Serranos en Californische installaties worden met hem verbonden. Hij gaf les, schreef, leidde oefenfaciliteiten en bevorderde golf in Zuid-Californië. Zoals andere Dunns scheidde hij architectuur nauwelijks van handel, clubmaking en onderwijs. Rond de baan bouwde hij een volledig golfsysteem. Zijn persoonlijke stijl is moeilijker te isoleren omdat veel banen veranderden en opdrachten collectief waren. Hij koos meestal voor heldere organisatie, zichtbare hindernissen en praktische aanpassing aan terrein en budget. Dunn stierf op 19 januari 1951 in Los Angeles. Zijn nalatenschap is die van een bruggenbouwer: tussen Groot-Brittannië en Europa, familieambacht en spoorwegtoerisme, en later tussen de Amerikaanse oostkust en Californië. Hij hielp golf internationaal maken vóór de tijd van grote wereldwijde bureaus.
Pratique itinérante réunissant clubmaking, enseignement, construction et promotion commerciale; adaptation pragmatique du golf britannique aux clubs européens, aux hôtels ferroviaires et aux nouveaux marchés américains.
Nog geen gepubliceerde baan voor deze architect.
