Architect

Herbert Bertram Strong

Britannique, établi aux États-Unis · Architecture audacieuse de la côte Est et naissance du golf de Floride · 1880–1944

Herbert Bertram Strong werd op 13 februari 1880 geboren in Ramsgate, Kent. Hij kwam als caddie, professional en clubmaker rond Royal St George’s in golf terecht. Die linksschool gaf hem kennis van wind, stuit en oppervlakken, maar Strong werd geen voorzichtige imitator. Na zijn emigratie naar de Verenigde Staten in 1905 ontwikkelde hij een veel gedurfder taal. Hij werkte eerst als professional, onder meer bij Apawamis en later Inwood, waar hij vanaf 1912 de baan verbouwde. Strong hielp ook bij de vroege organisatie van de PGA of America. Als speler bleef hij sterk en eindigde hij negende in de U.S. Open van 1913, maar architectuur werd zijn hoofdwerk. Engineers Country Club vestigde zijn legende. Op heuvelachtig Long Island-terrein liet Strong holes recht tegen hellingen opgaan, langs ruggen lopen, van toppen naar dalen dalen en van heuvel naar heuvel springen. Sterk golvende, meerlagige greens met false fronts bepaalden het spel. Diepe bunkers intimideerden, maar de juiste approachpositie was vaak nog belangrijker. Canterbury, Saucon Valley Old, Metropolis en Fairmont Le Manoir Richelieu tonen zijn vermogen op moeilijke locaties. In Saucon gebruikte hij het terrein met relatief weinig verstoring. Richelieu had extreme hoogteverschillen. Bij Ponte Vedra wordt de negende van de Ocean Course uit 1928 vaak als de eerste Amerikaanse eilandgreen beschreven, al veranderden latere verbouwingen het origineel. Strong vond dat de architect natuurlijke schoonheid in ieder spelonderdeel moest bouwen. Die schoonheid was niet zacht. Een slechte slag mocht volgens hem zwaar worden bestraft. Dat leverde kritiek op; Walter Travis vond sommige Engineers-holes te streng en Robert Trent Jones en anderen maakten later verschillende banen milder. Strong stierf op 8 oktober 1944 in Fort Pierce aan een hartaanval. Zijn portfolio is kleiner dan dat van grote producenten, maar uitzonderlijk origineel. Hij behandelde de green vroeg als een volledige sculpturale architectuur en accepteerde dat een baan de speler mocht provoceren en ontregelen. Daarmee kondigde hij ontwerpers als Pete Dye en Mike Strantz aan.

Ontwerpfilosofie

Greens puissamment ondulés, plateaux, faux fronts et bunkers cavernueux; routages audacieux sur reliefs sévères et exigence élevée de placement et de contrôle de trajectoire.

Ontworpen banen

Nog geen gepubliceerde baan voor deze architect.