Gil Hanse

Gil Hanse studeerde eerst geschiedenis en politieke wetenschappen aan de University of Denver en dacht aan een publieke loopbaan. Tijdens een master stads- en regionale planning aan Cornell ontdekte hij dat golfarchitectuur een echte beroepsroute was en stapte hij over naar landschap. Als winnaar van de Frederick Dreer Award verbleef hij bijna een jaar in Groot-Brittannië en Ierland, onder meer bij St Andrews en Oxford, waar hij links bestudeerde en bij Hawtree & Son ervaring opdeed. Voor die reis had Hanse al als arbeider aan Tom Doaks eerste eigen project gewerkt. Daarna trad hij bijna vier jaar bij Renaissance Golf Design in dienst. In 1993 begon hij na Stonewall zijn eigen bureau. Jim Wagner sloot zich in 1995 aan en werd een fundamentele ontwerp- en terreinpartner. Het bureau blijft bewust klein. Hanse en Wagner vinden dat banen op de bouwplaats worden ontworpen en gerestaureerd, niet alleen achter een tekentafel. Boston Golf Club, Rustic Canyon, Castle Stuart, Ohoopee Match Club en Streamsong Black tonen visueel eenvoudige maar strategisch rijke architectuur. De olympische baan in Rio voor de Spelen van 2016 bracht wereldwijde bekendheid. Restauratie is een tweede specialiteit. Los Angeles Country Club North, Winged Foot, Merion, The Country Club en Oakland Hills werden onderzocht en aangepast. Hanse probeert historische bedoeling terug te vinden zonder de baan tot museum te maken; modern spel, leden en kampioenschappen blijven relevant. Hij werkt zelf met machines en waardeert oorspronkelijke bodem, vegetatie en ruwe vormen. Zijn banen zoeken geen uniforme afwerking, maar het gevoel dat holes werden ontdekt en voorzichtig zichtbaar gemaakt. Hanse leeft en is een van de meest gevraagde ontwerpers van zijn generatie. Jim Wagner en het team moeten altijd in credits worden genoemd. Omdat een volledige geboortedatum niet duidelijk door institutionele bronnen is bevestigd, blijft de fiche bij het algemeen gepubliceerde jaar.