Ontwerpfilosofie
Parcours naturels, lisibles et agréables pour plusieurs niveaux; forte intégration paysagère, stratégie classique et engagement précoce envers les pratiques environnementales.
Arthur Hills werd in 1930 geboren in de omgeving van Toledo, Ohio. Als jongen legde hij al enkele eenvoudige holes rond de familieboerderij aan door stroken gras met een handmaaier kort te maken. Dat vroege experiment zegt veel over zijn latere loopbaan: architectuur kwam voort uit terreinwaarneming, landschapswerk en speelplezier, niet uit een gesloten theorie. Hills studeerde wetenschappen aan Michigan State University, speelde er in het golfteam en volgde daarna landschapsarchitectuur aan de University of Michigan. Hij werkte eerst in landschapsbouw en begon midden jaren zestig als golfarchitect. Een advertentie in de lokale beroepsgids leverde zijn eerste opdrachten op. Zijn bureau groeide uit tot een van de productiefste van de Verenigde Staten. Hills ontwierp meer dan tweehonderd nieuwe banen en werkte aan een vergelijkbaar aantal renovatie- en masterplanprojecten. The Golf Club of Georgia, Bighorn, Bay Harbor, Bonita Bay, Palmetto Dunes en Hyatt Hill Country behoren tot de bekende voorbeelden. Zijn portfolio omvat privéclubs, publieke banen, resorts en woonontwikkelingen. Hills zocht natuurlijk, strategisch maar toegankelijk golf. Moeilijkheid mocht niet alleen uit lengte bestaan. Fairways volgen meestal het reliëf, bunkers sturen lijnen zonder ze volledig af te sluiten en greens kunnen vanuit meerdere hoeken worden benaderd. De topspeler moest tactische keuzes vinden, terwijl de minder sterke golfer een realistische route behield. Hij was bovendien vroeg actief op milieugebied. Verschillende projecten behoorden tot de eerste Audubon Signature Sanctuary-banen. Dat betekende niet dat hij geen terrein veranderde, maar dat hij speelzones, habitat, drainage en waterbeheer samen probeerde te organiseren. Arthur Hills stierf op 18 mei 2021, 91 jaar oud. Zijn nalatenschap is die van een collectief bureau dat door Steve Forrest, Shawn Smith en andere partners werd voortgezet. Zijn architectuur was minder provocerend dan die van Pete Dye, maar vaak duurzaam, elegant en uitstekend aangepast aan het dagelijkse leven van clubs.
Parcours naturels, lisibles et agréables pour plusieurs niveaux; forte intégration paysagère, stratégie classique et engagement précoce envers les pratiques environnementales.
4 van 4 banen gelokaliseerd — klik op een punt voor de fiche.