Alice O’Neal Dye werd op 19 februari 1927 geboren in Indianapolis. Zij begon jong met golf en groeide uit tot een van de beste Amerikaanse amateurs van haar generatie. Aan Rollins College was zij captain van het team en studeerde zij in 1948 met onderscheiding af. Daar ontmoette zij Pete Dye, met wie zij in 1950 trouwde. Haar wedstrijdcarrière omvatte meer dan vijftig amateurtitels, negen kampioenschappen van Indiana, meerdere titels in Florida, twee U.S. Senior Women’s Amateurs en een plaats in het Amerikaanse Curtis Cup-team van 1970. Toen Pete de verzekeringswereld verliet, werd Alice een actieve ontwerpster. Zij nam deel aan terreinonderzoek, routing, bouwbeslissingen en het testen van speelbaarheid. Hun eerste baan, El Dorado—later Dye’s Walk—lag in Indiana. Na hun Schotse studiereis hielp zij de daar waargenomen voorbeelden naar Amerikaanse omstandigheden te vertalen. Als topspeelster kon zij hoeken, afstanden en de ervaring van vrouwen, senioren en minder krachtige golfers onmiddellijk beoordelen. Alice was coarchitect van Harbour Town, Crooked Stick, Teeth of the Dog, PGA West, TPC Sawgrass, Whistling Straits en Kiawah’s Ocean Course. Zij wordt algemeen verbonden met het idee achter de eilandgreen van de zeventiende op Sawgrass. Haar diepere invloed ligt in teeplaatsing, open toegang tot greens en moeilijkheid die per speler kan worden aangepast. Haar ‘Two Tee System for Women’ pleitte voor meerdere vooruitgeschoven tees op basis van swingsnelheid, lang voordat dit gemeengoed werd. Zij was de eerste vrouwelijke ASGCA-lid en later de eerste vrouwelijke president van de organisatie, evenals de eerste onafhankelijke vrouwelijke bestuurder van de PGA of America. Alice diende in USGA-commissies en bevorderde vrouwengolf gedurende haar hele leven. Zij stierf op 1 februari 2019. Haar nalatenschap gaat veel verder dan de omschrijving ‘vrouw van Pete Dye’: zij was kampioen, volwaardige coarchitect, bestuurder en pionier van werkelijk inclusieve speelbaarheid.
Aanpak geworteld in amateur golf op hoog niveau; aandacht voor geavanceerde tees, aanvalshoeken en speelbaarheid voor verschillende profielen; strategisch en praktisch tegenwicht voor Pete Dye's meest radicale ideeën.
Nog geen gepubliceerde baan voor deze architect.
